تحطيم ( tahtim ) م . ع . حطمه : بسيار شكست آن را . تحظرب ( tahazrob ) م . ع . تحظرب السقاء : پر گرديد مشك . و تحظرب الرجل : پر شد آن مرد از دشمنى و يا از طعام و مانند آن . تحظير ( tahzir ) ا . ع . زمن التحظير : آن زمانى است كه عمر رضى اللّه عنه وادى القرى را پس از بدر كردن يهودان ميان مسلمانان و بنى عذرة تقسيم كرد يقال كان هذا زمان التحظير و هو كالتاريخ عندهم . تحف ( tohaf ) ع . ج . تحفة و تحفة ( tohfat ) . تحفاية ( tahf yat ) م . ع . حفى حفاوة و حفاوة و حفاية و تحفاية . مر . حفاوة . تحفة ( tohfat ) م . ع . اتحفه تحفة : هديه داد او را . تحفة ( tohfat ) و ( tohafat ) ا . ع . هديه و ارمغان . ج : تحف ( tohaf ) . تحفجات ( tohfaj t ) پ . ج . تحفه . تحفز ( tahaffoz ) م . ع . بر سر پاى نشستن . تحفش ( tahaffoc ) م . ع . پيوسته بودن در خانهء كوچك . و گرد آمدن . و تحفشت المراة للرجل : دوستى ظاهر كرد آن زن براى آن مرد . تحفظ ( tahaffoz ) م . ع . پرهيز كردن و هشيار و بيدار بودن . و يك يك ياد گرفتن . تحفگى ( tohfagi ) ا . پ . - مأخوذ از تحفهء تازى - كميابى . و هديه . و انعام . و ضيافت . تحفل ( tahaffol ) م . ع . زينت گرفتن و آراسته شدن . و تحفل الماء و اللبن : گرد آمد آب و شير . و تحفل المجلس : پر گرديد آن انجمن از مردم . تحفه ( tohfe ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - ارمغان و سوغات و هديه . و سود و چيز تازه و چيز بديع و نفيس . و عنايت و مهربانى . و تحفه دادن : انعام دادن و پيشكش دادن . تحفى ( tahhaffi ) م . ع . كوشيدن در كسب . و تحفى به : نوازش فراوان كرد و فرحت و سرور ظاهر نمود بوى و بسيار پرسيد از حال وى . تحفيش ( tahfic ) م . ع . پيوسته بودن در خانهء كوچك . تحفيض ( tahfiz ) م . ع . حفضه تحفيضا : انداخت آن را از دست . و حفضهم : سپس انداخت آنها را . و حفض الله عنه : تخفيف كرد خداى از وى . و حفض الارض : خشك گردانيد زمين را . و حفضت الارض ( مجهولا ) : خشك گرديد زمين . تحفيظ ( tahfiz ) م . ع . ياد دادن كتاب و جز آن كسى را . تحفيف ( tahfif ) م . ع . پوشيدن چيزى را بجامه و جز آن . و سخت عيش و كم مال گرديدن . و حفف حوله : طواف كرد و گرداگرد آمد آن را . تحفيل ( tahfil ) م . ع . زينت دادن و آراستن . و چند گاه نادوشيدن گوسپند را تا جهت فروختن بزرگ پستان و پر شير نمايد . و حفل الماء : گرد كرد آب را . تحقد ( tahaqqod ) م . ع . كينه گرفتن . تحقق ( tahaqqoq ) م . ع . تحقق الخبر : صحيح و درست شد خبر . و تحقق الامر : درست بدانست كار را . تحقق ( tahaqqoq ) ا . پ - مأخوذ از تازى - حقيقت و واقعيت و راستى . تحقير ( tahqir ) م . ع . حقره تحقيرا : خرد و خوار داشت آن را . و حقر الكلام : خرد و حقير شمرد سخن را . تحقير ( tahqir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوارى و حقارت و نكوهش و اهانت . تحقيرا ( tahqiran ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور خوارى و بطور اهانت و كوچكى و حقارت . تحقيرانه ( tahqir ne ) م ف . پ . بطور حقارت و كوچكى و خوارى . تحقيق ( tahqiq ) م . ع . درست و راست كردن و حققه : واجب كرد آن را و حقق قوله : بدانست و تصديق كرد سخن او را . تحقيق ( tahqiq ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رسيدگى و وارسى . و راستى و درستى و حقيقت و واقعيت . و اهل تحقيق : فيلسوفان و مجتهدين . تحقيقا ( tahqiqan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور راستى و حقيقت و يقينا و بدون شبهه . تحقيقات ( tahqiq t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وارسيها و تفتيش‌ها . تحقيقانه ( tahqiq ne ) م ف . پ . بطور تحقيق و از روى واقعيت و حقيقت . تحقيقى ( tahqiqi ) ص . پ . حتمى و و يقينى و بدون شبهه . تحكر ( tahakkor ) م . ع . احتكار كردن و افسوس خوردن . تحكك ( tahakkok ) م . ع . پيش آمدن كسى را ببدى و كاويدن . ( و يعدى بالباء ) يق فلان يتحكك بك اى يتمرس و يتعرض لشرك . تحكل ( tahakkol ) م . ع . ستيهيدن بجهل . تحكم ( tahakkom ) م . ع . فرمان بردن و حكم كردن .